3 Ağustos 2017 Perşembe

isteksizim ne yalan söyleyeyim



Birini söküp digerini örmeye devam ediyorum. Bazen hatta tamamen üşengeçliğimden eş zamanlı olarak birinden söküp digerine örüyorum. Ve bu görünüste basit iş beni derin derin düsündürüyor. Evrende hiçbir şey yoktan var olmuyor ve var iken yok olmuyorsa yaşam da şu yukarıdaki fotoğraftan farklı mı? Doğdugumuz andan itibaren neyi 'simültane' söküp yaşadıgımıza örüyoruz ilmek ilmek? Öldügümüzde söktügümüz nedir ve neye 'örüyoruz' devamla?

Neyse ki renk var. Çünkü ışık var neyse ki... Sessizce, kendini çok öne çıkarmadan, kenardan fotoğrafa vuranımız.  Ama o olmazsa olmazımız. Olduğu için olduğumuz. Söke öre dönüşüp dönüştürdüğümüz...

Ve insan ne ve insanın sınırı ne aslında?

Ve muğlak bütün bunlar, biliyorum ve açık net yazmaya isteksizim ne yalan söyleyeyim.

Ve yine de bir şey anlatıyorsa sana ne mutlu bana, ve bir şey söylemiyorsa sana bil ki üşengeçliğimden ve üzgünüm.

3 yorum:

paNDuf dedi ki...

neden aynı mahallede oturmuyoruz neden neden nedeeeeen?

hindiba dedi ki...

Iyi de canim, ben komsularimla bunlardan konusmuyorum pek :) Yine de iyi olurdu, gel bi kahve yapip icelim derdim simdi, yapmadigimiz is degil internet üzerinden komsuluk, fakat Türk kahvem bitti benim... Yeniden edinince, dur ben seni bir arayayim. Hangi kafede bulusacagimizi sen sec:) IG Cafe, FB Cafe veya Gmail Cafe ?

paNDuf dedi ki...

FB yi kapattım bende Ig olur..